Na obraz naszej twórczości literackiej mocne piętno odcisnęła spełniona apokalipsa II wojny światowej. Po zakończeniu akcji zbrojnych poszczególni autorzy bardzo długo szukali właściwego języka, który dałby szansę pisać o przerażających. Starali się wyselekcjonować z wielu scen te najbardziej charakterystyczne i pokazać je np. w prozie beletrystycznej.
Próbą konfrontacji z motywem wojny jest powieść “Kamienie na szaniec” Kamińskiego. Twórca opisał w niemałej mierze autentyczne historie, albowiem osobiście uczestniczył w konspiracyjnym życiu i walkach z hitlerowcami. Lektura prezentuje stanowisko młodych mężczyzn w obliczu II wojny światowej i zniewolenia. Ze szczegółami kreśli jak organizowano akcje małego sabotażu. Młodzi w warunkach wojennych musieli natychmiast wydorośleć i przekształcić młodzieńcze rozrywki na niebezpieczną działalność zbrojną. Pokazuje m.in. zaplanowaną przy udziale młodych akcję w Celestynowie. Pisarz stosuje też motyw powstania by mówić o walkach, jakie rozegrały się w Warszawie podczas II wojny światowej.
“Kamienie na szaniec“ to nie wyłączne zapis o walkach warszawiaków z okupantem. To również utwór o dorastaniu, o miłości do ojczyzny. Późniejsze pokolenia, interpretując tę opowieść miało możliwość wzorować się na postawach głównych bohaterów, którzy swoje życie przeznaczyli dla niepodległości ojczyzny. To lektura o wspaniałychwartościowych służby, o ludziach, którzy potrafią pięknie żyć i dać z siebie wszystko.