Istnieje kilka czynników zewnętrznych i wewnętrznych, które stanowią przyczynę dolegliwości i chorób włosów. Należą do nich :
– zakażenia bakteryjne, grzybicze i pasożytnicze,
– zaburzenia hormonalne,
– nadczynność i niedoczynność gruczołów łojowych,
– zaburzenia w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych,
– choroby ogólnoustrojowe,
– czynniki środowiskowe.
Fryzjer, który przyjmuje w salonie wielu kontrahentów dziennie może spotkać się z różnymi zmianami chorobowymi na owłosionej skórze głowy, które priorytetowo w początkowych okresach choroby są na ogół skomplikowane do rozpoznania. Niektóre choroby można zdiagnozować dopiero po przeprowadzeniu badań. W przypadku fryzjera może to stanowić duży problem, ponieważ są choroby owłosionej skóry włosów, którymi bez zachowania higienicznych warunków usługi można zarazić siebie i innych nabywców.
Choroby wywołane poprzez bakterie, grzyby czy pasożyty są bardzo zaraźliwe (wystarczy kontakt przez grzebień, szczotkę, fartuch, umywalkę itp.) w razie jakichkolwiek uwagi fryzjer ma prawo odmówić utworzenia zabiegu, kierując kontrahenta do dermatologa. Wszelkie choroby zakaźne , a ponadto choroby mogące wywołać pogorszenie stanu owłosionej skóry głowy i włosów wymagają opieki lekarskiej. W celu obietnice sobie i innym bezpiecznych warunków fryzjer powinien po każdym kliencie dezynfekować narzędzia i przybory fryzjerskie, przemieniać ręczniki, podkładki, odzież ochronną kontrahenta. W salonie fryzjerskim powinny być też odkażane powierzchnie użytkowe narażone na kontakt ze skórą mężczyźni i kobiety zarażonej np. myjnie fryzjerskie czy rynienki. Znajomość zasadniczych schorzeń owłosionej skóry głowy jest jednym z zasadniczych elementów edukacji wykwalifikowanego fryzjera. Do najczęstszych spotykanych należą: łojotok i łupież.