Na obraz krajowej literatury wielkie piętno odcisnęła spełniona apokalipsa II wojny światowej. Po skończeniu operacji militarnych nawet najlepsi twórcy długo szukali właściwego języka, który pozwoliłby im mówić o nieludzkich. Chcieli wybrać z ogromu wydarzeń te w największym stopniu wstrząsające i przekazać je m.in. opowiadaniach z czasów wojny.
Próbą zmierzenia się z problemem spełnionej apokalipsy jest utwór “Kamienie na szaniec” Kamińskiego. Pisarz opisał w niemałej mierze autentyczne historie, albowiem samodzielnie brał udział w zakonspirowanej działalności i walkach z okupantem. Powieść przedstawia sposób zachowania młodych ludzi w obliczu walki z nieprzyjacielem i zniewolenia. Ze szczegółami informuje jak odbywały się akcje ruchu oporu. Młodzi ludzie w zaistniałej sytuacji musieli bardzo szybko stać się dorosłymi i zamienić małoletnie uciechy na realną walkę. Przedstawia miedzy innymi wykonana przy udziale młodych akcję pod Arsenałem. Autor przywodzi także motyw powstania aby mówić o wydarzeniach, jakie rozegrały się w stolicy Polski w drugiej połowie 1944 roku.
“Kamienie na szaniec“ to nie wyłączne zapis o zmaganiach członków ruchu oporu z Niemcami. To także zapis o dorastaniu, o miłości do ojczyzny. Późniejsze pokolenia, analizując tę historię miało możliwość wzorować się na sylwetkach głównych bohaterów, którzy własne istnienie przeznaczyli dla niepodległości ojczyzny. To lektura o niezwykłychideałach braterstwa, o ludziach, którzy potrafią pięknie żyć i wznieść się ponad przeciętność.