Na kształt naszej twórczości literackiej wielkie piętno wywarła najstraszniejsza wojna XX wieku. Po zaprzestaniu walk poszczególni poeci przez długi okres zajmowali się poszukiwaniem wyważonego języka, który mógłby im pozwolić pisać o okrutnych wydarzeniach. Usiłowali wybrać z morza faktów te w największym stopniu symptomatyczne i pokazać je między innymi literaturze faktu.
Przykładem mierzenia się z problemem konfliktu zbrojnego jest dzieło “Kamienie na szaniec” Kamińskiego. Autor wykorzystał w niemałej mierze autentyczne historie, albowiem samodzielnie uczestniczył w konspiracyjnym życiu i bezpośrednich konfrontacjach z faszystami. Lektura przedstawia postawę młodych ludzi w sytuacji walki o niepodległość i utraty wolności. Ze szczegółami mówi jak organizowane były akcje ruchu oporu. Młodzi ludzie w zaistniałej sytuacji musieli bezzwłocznie dorosnąć i zamienić małoletnie rozrywki na prawdziwą działalność konspiracyjną. Ukazuje na przykład rozegrana z udziałem młodych akcję pod Arsenałem. Twórca wykorzystuje także motyw powstania aby opowiedzieć o walkach, jakie rozegrały się w polskiej stolicy w 1944 roku.
“Kamienie na szaniec“ to nie wyłączne zapis o walkach mieszkańców Warszawy z wrogiem. To też utwór o dorastaniu, o odpowiedzialności za ojczyznę . Kolejne generacje, omawiając tę opowieść mogło wzorować się na sylwetkach głównych bohaterów, którzy własne istnienie ofiarowali dla suwerenności Polski. To książka o wspaniałychideach służby, o ludziach, którzy potrafią pięknie żyć i wznieść się ponad przeciętność.