Budownictwo to mój zawód i moje pierwsze zapotrzebowania w korporacji architektonicznej nie były łatwe. Gdy już je wykonywałam non stop coś nie pasowało. A to kreska była nie tu, a to sadzonka nie w tym miejscu co należy i tak w kółko. Wydawało mi się to o wiele bardziej zwykłe, ale kiedy obserwowałam to z boku. Niełatwo było mi się przywyknąć, że non stop ktoś mnie krytykuje i stara się pouczać. Wszak ja to wszystko gruntownie wiedziałam. Nie wiem, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, ma możliwość lekkie uczucie zmęczenia, bo kilka projektów powinno się było wykonywać po nocach nie mam pojęcia, ale wiem na pewno nie wiedziałam, że początki mogą być aż tak trudne Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od tego momentu wiedziałam, że domy będą moje pasją. Nic nie szło mi do tej pory tak gładko jak owe schematy budowlane. Wiedziałam nawet wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak zrobić idealną perspektywę, co ze sobą połączyć. Po prostu nigdy nie bawiłam się tak dobrze przy prywatnej pracy. Wreszcie odnalazłam coś co przynosiło mi wiele satysfakcji z pracy, którą wykonuję. Szefostwo było ze mnie bardzo zadowolone, schematy budowlane były wykonane w każdym momencie na czas i z niezwykłą precyzją. Nie są to moje słowa a w tym momencie ich. Byłam z siebie taka dumna. Wreszcie udowodniłam tym wszystkim, którzy mnie krytykowali na co mnie de fakto stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam uwierzyć, ze wszystko poszło mi tak dobrze. Robię sobie nadzieję na podwyżkę za to wszystko co robię dla korporacji. Wyłącznie stale się zastanawiam: czemu nie mogło być tak od samego początku?