Najbardziej docenianą narodową lekturą jest utwór Pan Tadeusz Mickiewicza. Poeta napisał swą epopeję gdy przebywał we Francji, gdy nasza ojczyzna była pod okupacją obcych państw. Starał się zapisać miniony świat szlacheckiej prowincji i jego bogactwo.
Pan Tadeusz jako epopeja przedstawia panoramiczny przekrój ówczesnego społeczeństwa. Maluje egzystencję i obyczaje występujące na prowincji. Obok kluczowego wątku – czyli zdarzeń odbywających się w Soplicowie po powrocie Tadeusza, możemy w niej odszukać takie zagadnienia jak losy Jacka Soplicy, specyfikę szlachty, problemy miłosne czy przedstawienia grzybobrania. Kanwą epopei jest konflikt o dobra miedzy dwoma ważnymi klanami. Główne wydarzenia wzbogacają pełne szczegółów opisy natury, a spomiędzy nich te poświęcone: sadowi.
Na uwagę zasługuje barwny język, którym była spisana historia. Na prawie każdej stronie odnajdziemy niepowtarzalne metafory i epitety. Odbiorców zachwycić może wyjątkowa staranność o piękno polszczyzny.
Pan Tadeusz to też wyjątkowe źródło historyczne przedstawiające mentalność ludzi z odchodzących w niepamięć. Także z powodu tego musi być bliskie każdemu Polakowi, jak również członkom innych państw próbujących zgłębić naszą przeszłość.