Nauczyciel języka polskiego po rozpoczęciu roku szkolnego w klasie maturalnej powinien udostępnić maturzystom listę (prezentacje maturalne). Z listy zaproponowanych tematów uczeń klasy maturalnej decyduje się na jeden i formułuje metodę jego wykonania, który przekazuje do akceptacji nauczycielowi. Jeżeli na liście nie ma tematu odpowiadającego maturzyście, zachodzi szansa zaproponowania własnego tematu zanim zostanie dostarczona lista tematów. Wówczas praca powinna mieć powiązanie z literaturą.
Podczas wyboru tematu maturzysta musi się kierować nie tylko ilością osiągniętej wiedzy z języka polskiego, ale w głównej mierze własnymi pasjami. Trzeba pamiętać, że prezentacje z języka polskiego nie sprawdzają tylko zagadnień książkowych, ale pozwalają pokazać umiejętność dojrzałego wnioskowani.
Sporo prezentacji ma charakter ogólny i pozostawia swobodę w sposobie realizacji. Najważniejsze jest by praca była zgodna z posiadaną wiedzą nie tyko z zakresu filologii polskiej (np. uczeń fascynująca się II wojną światową może zdecydować się na prezentację opartą na książkach z tego okresu, ktoś o zdolnościach plastycznych mógłby poruszyć temat związany z malarstwem, zaś miłośnicy sportu mogą pisać o języku komentarzy sportowych). Przy precyzowaniu tematu pracy maturalnej należy przejrzyście nazwać jego zasięg, a także bibliografię, na których będzie się on opierać literatura i sztuka.
W trakcie wyboru, należy zwrócić uwagę na słowa – klucze wybranej pracy podkreślające cel prezentacji maturalnej np. rola ustalonego motywu literackiego. Są to wyrażenia, które nadają prezentacji określony kierunek. Poza tym, należy rozważyć dobór tematu pod kątem znajomości epok literackich, dzieł wyselekcjonowanych twórców, a także wybranych motywów książkowych.