Jedną z najchętniej czytanych książek, które omawianą w szkole średniej jest “Dżuma” Camusa. To historia o wielkiej zarazie, jaka wybuchła w algierskim mieście. Twórca przedstawia reakcje orańczyków na to wydarzenie. Dżuma może oznaczać zło panujące na świecie.
Pierwszoplanowi bohaterowie książki w rozmaity sposób odnoszą się do sytuacji. Jedni już na samym początku zabierają się za nierówną walkę z epidemię i nie dają za wygraną aż do końca. Pomagają orańczykom, organizują od początku bytowanie w miejscowości.
Najtrudniejsze zadanie stoi przed służbami medycznymi, którzy, nawet gdy nie mają środków zatrzymać rozwoju choroby, są zobowiązani przynieść ulgę mieszkańcom w chorobie. Niestetysą też tacy, którzy uważają eksplozję zarazy jako dobrą szansę do rozwinięcia swej działalności i zwiększenia prywatnych dochodów.
Dżuma to lektura – mająca drugie dno. Ukazuje jakie podejścia każdego dnia wybieramy w obliczu panoszącego się zła. Stawia również pytanie o istnienie cierpienia i ewentualne sposoby walki z nim. Mimo że od opublikowania książki upłynęło wiele dekad, przywoływana problematyka ciągle jest ważna i wciąż skłania do myślenia odbiorców. Udowadnia, że bakcyl zarazy nigdy nie zanika, a walka dobra ze złem trwa nieustannie. To czy będziemy bierni jest zależne tylko od każdego z nas.