Najbardziej docenianą krajową pozycją literacką jest epopeja Pan Tadeusz Mickiewicza. Wieszcz napisał swą epopeję kiedy żył na obczyźnie, gdy nasza ojczyzna była pod zaborami. Próbował ocalić dawny świat szlacheckich dworków i jego cechy.
Pan Tadeusz jako epopeja ukazuje panoramiczny przekrój szlacheckiego społeczeństwa. Pokazuje życie i tradycje zachodzące na prowincji. Obok kluczowego wątku – czyli wydarzeń odbywających się w dworku szlacheckim po powrocie jednego z głównych bohaterów, mamy szansę w niej odnaleźć takie tematy jak losy Jacka Soplicy, cechy warstwy szlacheckiej, wypadki miłosne czy opisy polowania. Istotą utworu jest spór o dobra miedzy dwoma ważnymi klanami. Główne wydarzenia dopełniają barwne opisy przyrody, a spośród nich te poświęcone: burzy.
Na uwagę zasługuje bogaty język, którym została napisana książka. Na chyba każdej stronie odszukamy niepowtarzalne metafory i epitety. Odbiorców poruszyć powinna niesłychana dbałość o piękno polszczyzny.
Pan Tadeusz to również ważne źródło historyczne przybliżające zachowanie szlachciców z schodzących z dziejowej sceny. Także z powodu tego musi być znane każdemu patriocie, a także przedstawicielom innych narodowości chcących zgłębić naszą przeszłość.