Jednym z zagadnień ochrony środowiska jest zanieczyszczenie atmosfery. Wiąże się z nim wiele niekorzystnych zjawisk, jak przykładowo zjawisko dziura ozonowa. W stratosferze atmosfery Kuli ziemskiej dochodzi do ubytku ozon. 1-wszy raz to niekorzystne zjawisko zauważono w roku 1985 nad Antarktydą. Przyczyną obniżania się stężenia ozonu w stratosferze są freony. Są to związki chemiczne, które pod wpływem promieniowania ultrafioletowego rozkładają się na węgiel, fluor , a ponadto chlor. Chlor wchodzi następnie w reakcję z ozonem. W ten metodę powstają tlenki , a ponadto tlen. Tlenki chloru łączą się w dwutlenki chloru i uwalniają pojedyncze atomy chloru. I to w chwili obecnej one rozbijają cząsteczki ozon, prowadząc do powstawania dziura ozonowa. Zjawisko to jest o tyle groźne, że ozon odpowiada za pochłanianie promieniowania ultrafioletowego, które dociera do Kuli ziemskiej. Jest ono groźne dla życia organizmów żywych. A zatem dziura ozonowa może prowadzić do poparzeń skóry, a również do modyfikacji w materiale genetycznym, powodując nowotwory (m.in. czerniak). Promieniowanie ultrafioletowe jest co więcej groźne dla oczu. Może skutkować m.in. zaćmą. Przy tym zanikanie ozonu, czyli powstawanie dziura ozonowa prowadzi do przemian klimatycznych. Dlatego ekologia jest taka ważna.